زنان آل محمد صلى الله عليه و آله و سلم هنگامى كه عادت ماهيانه مىشوند ، نماز را قضا مىكنند . « 1 » ابو عبداللَّه ذهبى از او نقل مىكند كه مىگفت : « خداوند فرمان مىدهد به عدل ، يعنى على ؛ و احسان ، يعنى فاطمه ؛ و پرداخت به خويشاوندان ، يعنى حسن و حسين ؛ و از فحشا و منكر نهى مىكند ، يعنى گويد : فلانى زشت كارترين مردم و منكر ، فلانى مىباشد . » « 2 » جوزجانى گويد : « مغيره به سبب ادعاى نبوت كشته شد . وى در كوفه آتش نيرنگ‌بازى و شعبده را شعله‌ور ساخت تا اين كه گروهى ادعاى وى را پذيرفتند . » خالد بن عبداللَّه قسرى وى را حدود سال 120 كشت . « 3 » ابو الخطاب ، محمد بن ابى زينب مقلاص كوفى بزّاز - كه پارچه فروش بود - يكى ديگر از دروغ‌پردازان است . وى پناهندهء بنى اسد بود كه نخست ، در راه مستقيم قرار داشت ، ولى بعد شوريده‌خِرَد گرديد و به غلو و افراط در شأن ائمه پرداخت ؛ به گونه‌اى كه دروغ بستن به آنان و دسّ و تزوير در احاديث آنان را بر خود جايز مىدانست ، از اين رو مورد لعن و بيزارى قرار گرفت : [ م / 121 ] كشّى با سند خود به يونس بن عبد الرحمان روايت كرده است كه وى گفت : « به عراق رفتم و در آن‌جا ، گروهى از اصحاب ابو جعفر باقر عليه السلام را ديدم و اصحاب ابو عبداللَّه صادق عليه السلام را فراوان يافتم . از آنان [ روايت ] شنيدم و مطالبى از كتاب‌هايشان برگرفتم . مدتى بعد ، آنها را به ابو الحسن رضا عليه السلام عرضه كردم ، اما حضرت روايات فراوانى از آن را انكار كرد و انتساب آن احاديث را به ابو عبداللَّه صادق عليه السلام نپذيرفت و به من گفت : " به راستى ، ابو الخطاب به ابو عبداللَّه دروغ بست ؛ خداوند ابو الخطاب را لعنت كند . نيز اصحاب ابو الخطاب تا به امروز ، اين احاديث را مخفيانه وارد كتاب‌هاى اصحاب ابو عبداللَّه عليه السلام مىكنند . سخنى خلاف

--> ( 1 ) . بنگريد به : رجال كشّى ، ج 2 ، ص 489 - 495 . ( 2 ) . [ اين جمله ، به پندار باطل وى ، تأويل آيهء 90 سورهء نحل است . ] ( 3 ) . ميزان الاعتدال ، ج 4 ، ص 160 .